Shloka 9
वायुदेव उवाच श्रावितस्त्वं मया गुह्ूं ज्ञापितश्न॒ सनातनम् | धर्म स्वरूपिणं पार्थ सर्वलोकांश्व शाश्वतान्,श्रीकृष्ण बोले--अर्जुन! उस समय मैंने तुम्हें अत्यन्त गोपनीय ज्ञानका श्रवण कराया था, अपने स्वरूपभूत धर्म-सनातन पुरुषोत्तमतत्त्वका परिचय दिया था और (शुक्ल-कृष्ण गतिका निरूपण करते हुए) सम्पूर्ण नित्य लोकोंका भी वर्णन किया था; किंतु तुमने जो अपनी नासमझीके कारण उस उपदेशको याद नहीं रखा, यह मुझे बहुत अप्रिय है। उन बातोंका अब पूरा-पूरा स्मरण होना सम्भव नहीं जान पड़ता
vāyudeva uvāca | śrāvitastvaṁ mayā guhyaṁ jñāpitaś ca sanātanam | dharma-svarūpiṇaṁ pārtha sarva-lokāṁś ca śāśvatān |
વાયુદેવે કહ્યું—હે પાર્થ! એક વખત મેં તને અતિ ગુપ્ત ઉપદેશ સાંભળાવ્યો હતો અને ધર્મસ્વરૂપ સનાતન પરમ તત્ત્વનું જ્ઞાન કરાવ્યું હતું; શાશ્વત લોકોનું પણ વર્ણન કર્યું હતું. પરંતુ તું પોતાની અવિવેકબુદ્ધિથી તે ઉપદેશ ધારણ ન કર્યો—એ મને અત્યંત અપ્રિય છે. હવે તે વાતોનું સંપૂર્ણ સ્મરણ થવું શક્ય લાગતું નથી.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse stresses the transmission of a confidential, eternal dharma-centered truth (sanātana-tattva) and the moral responsibility of the listener to retain and live by it; forgetfulness born of poor discernment is portrayed as a serious failing.
Vāyudeva addresses Arjuna, reminding him that he had previously been taught secret, eternal knowledge and even the description of the everlasting worlds, but Arjuna failed to remember it; Vāyudeva expresses displeasure and doubts that full recollection is now possible.