Shloka 10
Kṛṣṇa–Arjuna Saṃvāda in Indraprastha: Consolation, Legitimation, and Leave for Dvārakā (आश्वमेधिकपर्व, अध्याय १५)
स तमाथ्चवास्य विधिवद् विज्ञानज्ञों महातपा: । अपदहृत्यात्मनो भारं विशश्रामेव सात्वत:
sa tam āśvāsya vidhivad vijñānajño mahātapāḥ | apadahṛtyātmano bhāraṃ viśaśrāmeva sāttvataḥ ||
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—મહાતપસ્વી, તત્ત્વવિજ્ઞાનના જ્ઞાતા શ્રીકૃષ્ણે વિધિપૂર્વક અર્જુનને સાંત્વના આપી. આમ પોતાના પર લીધેલો ભાર ઉતારીને તે સાત્વત (કૃષ્ણ) જાણે ભારમુક્ત થઈ વિશ્રામ કરવા લાગ્યા.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Right counsel given in a proper, dharmic manner can lighten another’s distress and also release the counselor from the weight of responsibility; ethical leadership includes restoring steadiness and clarity after trauma.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa, described as a great ascetic and knower of discernment, consoles Arjuna according to proper procedure; after reassuring him, Kṛṣṇa seems to rest, as though having set aside his own burden.