Shloka 4
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
गन्धर्व मां धृतराष्ट्रं निबोध त्वामागतं वक्तुकामं नरेन्द्र । ऐन्द्रं वाक्यं शृणु मे राजसिंह यत् प्राह लोकाधिपतिर्महात्मा
gandharva māṃ dhṛtarāṣṭraṃ nibodha tvām āgataṃ vaktukāmaṃ narendra | aindraṃ vākyaṃ śṛṇu me rājasiṃha yat prāha lokādhipatir mahātmā ||
“નરેન્દ્ર! મને ધૃતરાષ્ટ્ર નામના ગંધર્વ તરીકે જાણો; તમને કહેવાની ઇચ્છાથી હું આવ્યો છું. રાજસિંહ! મારા મુખેથી ઇન્દ્રનું વચન સાંભળો—જે લોકાધિપતિ મહાત્માએ કહ્યું છે તે જ.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic governance through receptivity to higher counsel: a king is urged to listen carefully to a divinely authorized message, emphasizing humility, attentiveness, and responsibility in rulership.
A Gandharva named Dhṛtarāṣṭra identifies himself to the king (Marutta) and announces that he has come as a messenger to deliver Indra’s words, preparing the listener for an authoritative divine instruction.