Shloka 35
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
ततो वित्त विविध संनिधाय यथोत्साहं कारयित्वा च कोषम् | अनुज्ञातो गुरुणा संनिवृत्य शशास गामखिलां सागरान्ताम्
tato vittaṃ vividhaṃ sannidhāya yathotsāhaṃ kārayitvā ca koṣam | anujñāto guruṇā saṃnivṛtya śaśāsa gām akhilāṃ sāgarāntām ||
પછી નાનાપ્રકારનું જે ધન શેષ રહ્યું હતું તે એકત્ર કરીને મરુત્તે પોતાની સંપૂર્ણ ક્ષમતા અને ઉત્સાહ મુજબ કોષાગાર બનાવડાવી તેમાં જમા કરાવ્યું. ગુરુ સંવર્તની આજ્ઞા લઈને તે રાજધાની પરત આવ્યો અને સમુદ્રપર્યંત સમગ્ર પૃથ્વીનું ધર્મપૂર્વક શાસન કરવા લાગ્યો.
व्याय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic governance: wealth should be responsibly organized (placed in a treasury for orderly administration), and political authority is exercised rightly when aligned with discipline and the guru’s sanction—symbolizing legitimacy, restraint, and ethical stewardship.
After a great distribution of wealth, what remains is collected and stored by having a treasury built. Marutta then takes leave of his teacher Saṃvarta, returns to his capital, and rules the whole ocean-bounded earth.