Shloka 52
अध्याय ९ — धृतराष्ट्रस्य युधिष्ठिरं प्रति राजनित्युपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Counsel on Royal Policy to Yudhiṣṭhira
विसर्जयामास तदा प्रकृतीस्तु शनै: शनै: । स तै: सम्पूजितो राजा शिवेनावेक्षितस्तथा
visarjayāmāsa tadā prakṛtīs tu śanaiḥ śanaiḥ | sa taiḥ sampūjito rājā śivenāvekṣitas tathā ||
વૈશંપાયન બોલ્યા—ત્યારે રાજાએ પોતાના સેવકો અને એકત્ર થયેલા લોકોને ધીમે ધીમે વિદાય કર્યા. તેમની તરફથી યથાવત્ પૂજિત થઈ અને શિવકૃપાથી જાણે શુભ દૃષ્ટિથી અવલોકિત થઈ ધૃતરાષ્ટ્ર શાંતભાવે સૌને છોડીને ક્રમશઃ પ્રસ્થાન કર્યો; તે સમયે પરસ્પર સન્માન અને સૌહાર્દ જ વ્યાપ્યું હતું।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even at the end of royal life, dharma is upheld through restraint, orderly conduct, and mutual respect—parting without agitation, honoring others, and accepting auspicious goodwill as one moves toward renunciation.
Dhṛtarāṣṭra, after being honored by those present, slowly dismisses the people/attendants. The scene emphasizes a calm leave-taking, with everyone regarding him favorably and auspiciously, linked in the verse to Śiva’s benevolent oversight.