Shloka 7
Āśramamaṇḍala-darśana and Ṛṣi-samāgama
Observation of the Hermitage Precinct and the Assembly of Sages
ततस्तद्रूपवयसमागतं नृपतिं दिव: । श्रीमन्तं पितरं राजा ददर्श जनमेजय:,स्वर्गसे उसी रूप और अवस्थामें आये हुए अपने तेजस्वी पिता राजा परीक्षित्का भूपाल जनमेजयने दर्शन किया
tatas tad-rūpa-vayasaṃ āgataṃ nṛpatiṃ divaḥ | śrīmantam pitaraṃ rājā dadarśa janamejayaḥ ||
ત્યારબાદ રાજા જનમેજયે સ્વર્ગમાંથી એ જ રૂપ અને વયમાં આવેલા પોતાના તેજસ્વી પિતા રાજા પરીક્ષિતને દર્શન કર્યા.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights filial reverence and the idea that righteous standing (dharma) preserves one’s honor beyond death; the father appears in a dignified, radiant state from heaven, reinforcing faith in moral consequence (karma-phala) and the sanctity of lineage.
Janamejaya narrates that he sees his father, King Parikshit, arriving from heaven in the same form and age, shining with splendor; it is a moment of recognition and affirmation of Parikshit’s exalted posthumous state.