Shloka 16
Āśramāgamanam — The Pāṇḍavas Arrive at Dhṛtarāṣṭra’s Hermitage
गन्धर्वैरुपगीयन्तः स्तूयमानाश्न वन्दिभि: | दिव्यमाल्याम्बरधरा वृताश्चाप्सरसां गणै:
gandharvair upagīyantaḥ stūyamānāś ca vandibhiḥ | divya-mālyāmbara-dharā vṛtāś cāpsarasāṃ gaṇaiḥ ||
ગંધર્વો તેમના ગુણગાન ગાતા હતા અને વંદીજન સ્તુતિ કરતા હતા. તેઓ સૌ દિવ્ય માળા અને દિવ્ય વસ્ત્રો ધારણ કરીને અપ્સરાઓના સમૂહોથી ઘેરાયેલા હતા.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s moral logic that honor in higher realms is portrayed as the fruit of accumulated merit and dharmic life; celestial praise symbolizes recognition of virtue beyond worldly power.
A scene of celestial reception is described: Gandharvas sing, bards praise, and Apsarases surround the honored figures, who appear adorned with divine garlands and garments—signaling their elevated, otherworldly status.