Shloka 126
आनृण्यमगमत् कामान् विदप्रेभ्य: प्रतिपाद्य सा | गान्धारी देवीने भी अपने पुत्रोंके निमित्त नाना प्रकारके श्राद्धकर्मका अनुष्ठान करके ब्राह्मणोंको उनकी इच्छाके अनुसार धन दान किया और ऐसा करके वे पुत्रोंके ऋणसे मुक्त हो गयीं
ānṛṇyam agamat kāmān vidaprebhyaḥ pratipādya sā | gāndhārī devī naiva bhīṣṭa-putrān nimittaṃ nānā-vidha-śrāddha-karmāṇy anuṣṭhāya brāhmaṇebhyaḥ sva-icchānusāreṇa dhanaṃ dattavatyā ca putra-ṛṇāt muktaivābhavat |
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—ગાન্ধારી દેવીએ પોતાના પુત્રોના નિમિત્તે નાનાપ્રકારના શ્રાદ્ધકર્મોનું અનુષ્ઠાન કરીને બ્રાહ્મણોને તેમની ઇચ્છા મુજબ ધનદાન આપ્યું. આમ કરીને તેઓ પુત્રઋણથી મુક્ત થઈ ઋણમુક્તિ (આનૃણ્ય)ને પામ્યા.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in mourning: honoring the departed through śrāddha and supporting Brahmins through appropriate dāna. By performing prescribed rites and giving generously, one discharges familial obligations (ṛṇa) and acts in accordance with ethical duty.
After the deaths of her sons, Queen Gāndhārī undertakes various śrāddha ceremonies on their behalf and gives wealth to Brahmins as they wish. Through these acts she is described as attaining ‘ānṛṇya’—release from the obligation connected with her sons.