Shloka 9
Dhṛtarāṣṭra’s Śrāddha Request and Bhīma’s Objection (Āśramavāsika-parva, Adhyāya 17)
इत्युक्ता सौबलेयी तु राज्ञा कुन्तीमुवाच ह | तत् सर्व राजवचनं स्वं च वाक्यं विशेषवत्,राजा धृतराष्ट्रके ऐसा कहनेपर सुबलकुमारी गान्धारीने कुन्तीसे राजाकी आज्ञा कह सुनायी और अपनी ओरसे भी उन्हें लौटनेके लिये विशेष जोर दिया
ity uktā saubaleyī tu rājñā kuntīm uvāca ha | tat sarva rājavacanaṃ svaṃ ca vākyaṃ viśeṣavat ||
રાજા ધૃતરાષ્ટ્રે એમ કહ્યે પછી સૌબલેયી ગાંધારીએ કુંતીને રાજાનું વચન સંપૂર્ણ રીતે કહી સંભળાવ્યું; અને પોતાની તરફથી પણ વિશેષ ભારપૂર્વક કહી તેને પરત ફરવા પ્રેરિત કરી.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as attentive responsiveness to rightful authority and counsel: an elder’s directive is conveyed faithfully, and persuasion is applied to guide another toward what is perceived as proper conduct—especially in a phase of life oriented toward withdrawal, restraint, and collective responsibility.
After being addressed, Gāndhārī (Saubaleyī) speaks to Kuntī, relaying Dhṛtarāṣṭra’s message in full and adding her own emphatic appeal, urging Kuntī to comply—specifically, to return, aligning herself with the king’s decision and the elders’ course.