Shloka 2
कार्तिक्यां कारयित्वेष्टिं ब्राह्मुणैवेंदपारगै:,उस दिन कार्तिककी पूर्णिमा थी। उसमें उन्होंने वेदके पारंगत विद्वान् ब्राह्मणोंसे यात्राकालोचित इष्टि करवाकर वल्कल और मृगचर्म धारण किये और अग्निहोत्रको आगे करके पुत्र-वधुओंसे घिरे हुए राजा धृतराष्ट्र राजभवनसे बाहर निकले
vaiśampāyana uvāca | kārtikyāṃ kārayitveṣṭiṃ brāhmaṇair vedapāragaiḥ |
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—કાર્તિક પૂર્ણિમાના દિવસે વેદપારંગત બ્રાહ્મણો દ્વારા યાત્રાકાલોચિત ઇષ્ટિ કરાવી રાજા ધૃતરાષ્ટ્રે વલ્કલ અને મૃગચર્મ ધારણ કર્યું. અગ્નિહોત્રને આગળ રાખી અને પુત્રવધૂઓથી ઘેરાયેલા તેઓ રાજભવનમાંથી બહાર નીકળ્યા.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma through a conscious shift from royal life to disciplined renunciation: before departing, Dhṛtarāṣṭra ensures Vedic rites are duly performed and keeps agnihotra central, showing that withdrawal from power should be guided by ritual responsibility, self-restraint, and ethical reorientation rather than mere escape.
On the Kārttika full-moon, Dhṛtarāṣṭra arranges an iṣṭi sacrifice through Veda-knowing Brāhmaṇas, adopts ascetic attire (bark and deer-skin), prioritizes the agnihotra, and then leaves the palace accompanied by his sons’ wives—marking the beginning of his forest-dwelling phase.