Shloka 39
दैव–पुरुषकार-प्रश्नः
Daiva–Puruṣakāra Inquiry: Fate and Human Effort
धुन्धुमारश्न राजर्षि: सत्रेष्वेव जरां गत: । प्रीतिदायं परित्यज्य सुष्वाप स गिरिव्रजे
dhundhumāraśna rājarṣiḥ satreṣv eva jarāṃ gataḥ | prītidāyaṃ parityajya suṣvāpa sa girivraje ||
ભીષ્મે કહ્યું—રાજર્ષિ ધુન્ધુમારશ્ન યજ્ઞ-સત્રોમાં લાગી રહીને વૃદ્ધ થયો; અને જે કંઈ પ્રીતિકર તથા સુખદ હતું તે ત્યજીને ગિરિવ્રજના આશ્રમમાં શયન કરવા લાગ્યો।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That even a ruler devoted to Vedic duties may, upon reaching old age, consciously relinquish pleasures and comforts, embracing simplicity and restraint as a dharmic transition toward detachment.
Bhīṣma describes the royal sage Dhundhumāraśna: after becoming aged through long participation in sacrificial rites, he gives up pleasurable living and rests in a secluded mountain retreat, signaling a shift from ritual and worldly life toward austerity.