Shloka 3
Viśvāmitra-janma: Ṛcīka–Satyavatī–Gādhi and the Charu Exchange (विश्वामित्र-जन्म: ऋचीक–सत्यवती–गाधि वृत्तान्तः)
इस प्रकार श्रीमह्याभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वनें विशज्वामित्रका उपाख्यानविषयक तीसरा अध्याय पूरा हुआ,तस्य पुत्रो महानासीज्जह्लुर्नाम नरेश्वर: । दुहितृत्वमनुप्राप्ता गड़ा यस्य महात्मन: उनके पुत्र महाराज जह्लु हुए, जिन महात्मा नरेशके समीप जाकर गंगाजी पुत्रीभावको प्राप्त हुई थीं
tasya putro mahān āsīj jahlnur nāma nareśvaraḥ | duhitṛtvam anuprāptā gaṅgā yasya mahātmanaḥ ||
તેમનો પુત્ર જહ્નુ નામનો મહાન નરેશ થયો. તે મહાત્મા રાજાને ગંગાએ પુત્રીભાવ પ્રાપ્ત કર્યો—અર્થાત્ તે તેની પુત્રી તરીકે માનવામાં આવી.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic ideal that sacred realities (like Gaṅgā) are integrated into human society through righteous kingship and lineage, framing holiness not as distant but as relational—honoured and protected within ethical order.
The text continues a genealogical account: a great king named Jahnu is introduced, and Gaṅgā is said to have attained the status of his daughter, indicating a famed traditional association between Jahnu and the river-goddess.