Shloka 7
Śakra–Śambara Saṃvāda: Brāhmaṇa-sevā, Anasūyā, and Vāg-bala (शक्रशम्बरसंवादः)
जो इन ब्राह्मणोंके भी पूजनीय हों उन पुरुषोंका भी सुस्थिर चित्तसे पूजन करे; क्योंकि उनके शान्त रहनेपर ही सारा राष्ट्र शान्त एवं सुखी रह सकता है ।।
te pūjyās te namaskāryā mānyās te pitaro yathā | teṣv eva yātrā lokānāṁ bhūtānām iva vāsave ||
અને આ બ્રાહ્મણોમાં પણ જે વધુ પૂજનીય હોય, તે પુરુષોનું પણ સ્થિર ચિત્તથી પૂજન કરવું; કારણ કે તેઓ શાંત રહે ત્યારે જ સમગ્ર રાજ્ય શાંત અને સુખી રહી શકે. તેઓ પૂજ્ય છે, તેઓ નમસ્કારયોગ્ય છે, તેઓ પિતાની જેમ માનનીય છે. જેમ પ્રાણીઓની જીવનનિર્વાહ યાત્રા વરસાદ આપનાર વાસવ (ઇન્દ્ર) પર નિર્ભર છે, તેમ લોક들의 જીવન-યાત્રા બ્રાહ્મણો પર જ આધારિત છે.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that brāhmaṇas are to be revered like fathers—worthy of worship, salutation, and honor—because the stability and well-being of society depend upon them, just as life depends on Indra’s rain. A king should therefore maintain their contentment and peace to secure the realm’s peace.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira on dharma, especially rājadharma. Here he emphasizes the king’s duty to honor brāhmaṇas and explains their societal importance through the analogy of Indra sustaining beings by rain.