Shloka 32
Brāhmaṇa-mahattva and Atithi-Dharma
Brahmagītā: Praise of Brāhmaṇas and norms of honor
देवगन्धर्वसंघातैरप्सरोभिश्षू सर्वतः । नृत्तश्नैवोपगीतश्च पितामह इव प्रभु:
deva-gandharva-saṅghātair apsarobhiś ca sarvataḥ | nṛttaś caivopagītaś ca pitāmaha iva prabhuḥ ||
દેવ-ગંધર્વોના સમૂહો અને અપ્સરાઓ સર્વ તરફથી તેમને ઘેરીને ગાન અને નૃત્ય કરવા લાગ્યાં. તેમના મધ્યમાં તેઓ પિતામહ બ્રહ્મા સમાન તેજસ્વી મહિમાથી શોભવા લાગ્યા. જે રાજર્ષિ વૃષદર્ભ (ઉશીનર) ના આ ચરિત્રનું સદા શ્રવણ અને વર્ણન કરે છે, તે આ લોકમાં પુણ્યાત્મા બને છે।
श्येन उवाच
Educational Q&A
The passage affirms the ethical value of śravaṇa and kīrtana: regularly hearing and narrating a righteous king’s exemplary conduct (here, Vṛṣadarbha/Uśīnara) generates puṇya and cultivates a virtuous disposition.
Śyena describes a scene of divine celebration: Gandharvas and Apsarases encircle the honored figure with song and dance, and he appears radiant like Brahmā. The verse then adds a phalaśruti-style statement praising the merit gained by listening to and recounting this episode.