Shloka 27
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
/८-] __ 200+“7:. 5 फ्ड्लि कक तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैस्त्यागेन वा पुन: । गतिं तां न लभेज्जन्तुर्गज्भां संसेव्य यां लभेत्
na hi tapasā brahmacaryeṇa yajñais tyāgena vā punaḥ | gatiṁ tāṁ na labhej jantur gaṅgāṁ saṁsevya yāṁ labhet ||
તપ, બ્રહ્મચર્ય, યજ્ઞો કે ત્યાગથી પણ કોઈ પ્રાણી તે પરમ ગતિ પ્રાપ્ત કરતો નથી; જે ઉત્તમ અવસ્થા ભક્તિપૂર્વક ગંગાનું આશ્રય લઈને સેવવાથી મળે છે.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse elevates reverent association with the sacred Gaṅgā as a uniquely powerful means to spiritual uplift, presented as surpassing even major disciplines like tapas, brahmacarya, yajña, and tyāga in granting an exalted final state.
A Siddha is speaking within Anuśāsana Parva’s instructional setting, praising the spiritual efficacy of the Gaṅgā and asserting that devoted resort to her yields a supreme destiny that other well-known religious practices may not secure.