Shloka 81
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
वेदान् कृत्स्नान् ब्राह्मण: प्राप्तुयात् तु जयेन्नूप: पार्थ महीं च कृत्स्नाम् । वैश्यो लाभ प्राप्त॒यान्नैपुणं च शूद्रो गतिं प्रेत्य तथा सुखं च
vedān kṛtsnān brāhmaṇaḥ prāpnuyāt tu jayed nṛpaḥ pārtha mahīṁ ca kṛtsnām | vaiśyo lābhaṁ prāpnuyān naipuṇaṁ ca śūdro gatiṁ pretya tathā sukhaṁ ca, kuntīnandana |
વાયુએ કહ્યું—કુંતીનંદન! તેના પાઠથી બ્રાહ્મણને સર્વ વેદોના સ્વાધ્યાયનું પૂર્ણ ફળ મળે છે. ક્ષત્રિય—હે પાર્થ—સમસ્ત પૃથ્વી પર વિજય મેળવે છે. વૈશ્યને વેપારમાં નૈપુણ્ય અને મહાલાભ પ્રાપ્ત થાય છે. અને શૂદ્રને ઇહલોકમાં સુખ તથા મૃત્યુ પછી પરલોકમાં સદ્ગતિ મળે છે.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents a phalaśruti: the claimed fruits of reciting a sacred instruction differ according to varṇa—Vedic-study merit for the brāhmaṇa, sovereignty for the kṣatriya, commercial success for the vaiśya, and worldly happiness plus a good afterlife for the śūdra—framing spiritual practice as supporting each group’s dharmic aims.
Vāyu addresses Arjuna (called Pārtha and Kuntīnandana) and concludes or reinforces a teaching by stating the rewards that accrue from its recitation, mapping those rewards onto the traditional fourfold social order.