Shloka 1636
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
तत्प्रसादान्मया प्राप्तं ब्राह्मुण्यं दुर्लभ महत् | तदनन्तर विश्वामित्रजीने कहा
tatprasādān mayā prāptaṃ brāhmaṇyaṃ durlabhaṃ mahat |
વિશ્વામિત્રે કહ્યું— “તેમની કૃપાથી મેં મહાન અને અત્યંત દુર્લભ બ્રાહ્મણત્વ પ્રાપ્ત કર્યું. રાજન્! જ્યારે હું ક્ષત્રિય હતો, ત્યારે જ મારા મનમાં દૃઢ સંકલ્પ થયો કે હું બ્રાહ્મણ બનીશ; એ હેતુથી મેં ભગવાન શંકરની આરાધના કરી, અને તેમની કૃપાથી આ દুষ્પ્રાપ્ય બ્રાહ્મણત્વ મને મળ્યું।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes that lofty spiritual status is not merely inherited but can be attained through firm resolve, disciplined worship/austerity, and—decisively—divine grace; true 'brāhmaṇya' is presented as a rare ethical-spiritual attainment.
Within Vaiśaṃpāyana’s narration, Viśvāmitra recounts to a king that he once lived as a kṣatriya, resolved to become a brāhmaṇa, worshipped Śaṅkara for that aim, and by Śiva’s favor obtained the rare state of brahminhood.