Shloka 1
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
ऑपन--#रा< बछ। है २ >> अष्टादशो< ध्याय: शिवसहस्रनामके पाठकी महिमा तथा ऋषियोंका भगवान् शंकरकी कृपासे अभीष्ट सिद्धि होनेके विषयमें अपना- अपना अनुभव सुनाना और श्रीकृष्णके द्वारा भगवान् शिवजीकी महिमाका वर्णन वैशम्पायन उवाच महायोगी ततः प्राह कृष्णद्वैपायनो मुनि: । पठस्व पुत्र भद्रं ते प्रीयतां ते महेश्वर:
vaiśampāyana uvāca | mahāyogī tataḥ prāha kṛṣṇadvaipāyano muniḥ | paṭhasva putra bhadraṃ te prīyatāṃ te maheśvaraḥ ||
વૈશંપાયન બોલ્યા— ત્યાર પછી મહાયોગી મુનિ કૃષ્ણદ્વૈપાયન (વ્યાસ) બોલ્યા— “પુત્ર! તારો કલ્યાણ થાઓ. તું પણ આ સ્તવનું પાઠ કર, જેથી મહેશ્વર તારા પર પ્રસન્ન થાય.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharmic practice includes disciplined recitation of sacred hymns; sincere praise (stotra-pāṭha) is presented as a means to obtain Śiva’s favor and auspicious well-being.
Within Vaiśampāyana’s narration, Vyāsa addresses his ‘son’ (contextually a revered addressee such as Yudhiṣṭhira in many recensions) and urges him to recite the hymn so that Maheśvara (Śiva) may become pleased with him.