Shloka 29
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
योगिनामपि यो योगी कारणानां च कारणम् | यतो लोका: सम्भवन्ति न भवन्ति यत: पुन:
yoginām api yo yogī kāraṇānāṃ ca kāraṇam | yato lokāḥ sambhavanti na bhavanti yataḥ punaḥ ||
વાયુ બોલ્યા— જે યોગીઓમાં પણ પરમ યોગી છે અને કારણોનું પણ કારણ છે; જેમનાથી લોક ઉત્પન્ન થાય છે અને જેમનાથી જ ફરી નાશ પામે છે. હે પુરુષસિંહ! સર્વ ભૂતોના આત્મા એવા અમિત તેજસ્વી ભગવાન શિવના એક હજાર આઠ નામો મારી પાસેથી સાંભળ. માત્ર શ્રવણથી જ તારી સર્વ કામનાઓ પૂર્ણ થશે.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents Śiva as the supreme principle: the highest yogin and the ultimate cause from whom creation proceeds and into whom it dissolves. It also emphasizes the religious efficacy of śravaṇa (listening) to the divine names as a means to attain desired ends and spiritual merit.
Vāyudeva begins a eulogy that introduces the recitation of Śiva’s thousand-and-eight names. He frames the hymn by describing Śiva’s cosmic status (source and dissolution of worlds) and promises fruit (kāma-siddhi) from hearing the forthcoming nāma-recitation.