Shloka 5
सदा द्विजातीन् सम्पूज्य कि फलं तत्र मानद । एतद् ब्रूहि स्फुटं सर्व सुमहान् संशयोत्र मे
sadā dvijātīn sampūjya ki phalaṁ tatra mānada | etad brūhi sphuṭaṁ sarva sumahān saṁśayo 'tra me ||
વાયુએ કહ્યું— “હે માનદ! સદા દ્વિજાતિઓનું શ્રદ્ધાપૂર્વક પૂજન-સન્માન કરવાથી કયું ફળ મળે છે? આ બધું સ્પષ્ટ અને સંપૂર્ણ રીતે કહો; આ વિષયમાં મને અત્યંત મોટો સંશય થયો છે.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-inquiry: it asks what spiritual/ethical merit (phala) arises from consistently honoring the dvija (twice-born), emphasizing that respect and proper reverence toward learned and ritually initiated persons is treated as a significant duty whose results should be understood clearly.
Vāyu, speaking to a respected interlocutor addressed as “mānada,” expresses a strong doubt and requests a clear, complete explanation of the benefit obtained by continually honoring the twice-born.