Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 396
यथैवान्ने तथा तेषां त्वयि भावो भविष्यति । “तात! मेरे प्रसन्न होनेका जो भावी फल है
yathaivānne tathā teṣāṃ tvayi bhāvo bhaviṣyati |
વાયુએ કહ્યું— “તાત! વિધિપૂર્વક સાંભળો— જેમ તેમનો ભાવ અને આસક્તિ અન્ન પ્રત્યે રહે છે, તેમ જ તમારાં પ્રત્યે પણ રહેશે. જ્યાં સુધી દેવો અને મનુષ્યોને અન્નમાં પ્રેમ અને આધાર રહેશે, ત્યાં સુધી તમારાં પ્રત્યે તેમનો આદર પણ એ જ પ્રમાણમાં ટકશે.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that reverence and attachment follow the source of sustenance: as long as beings value food as life-supporting, they will value and honor the power/person associated with enabling that sustenance. It highlights gratitude and the ethical recognition of what maintains life.
Vāyu speaks a boon-like assurance: he declares that the regard of gods and humans toward the addressed person will mirror their regard for food—enduring as long as food remains beloved and necessary.