Shloka 5
तस्मिन्नहं च क्रुद्धे वै जगत् त्यक्त्वा ततो गत: । व्यतिष्ठमग्निहोत्रे च चिरमज्धिरसो भयात्
tasminn ahaṃ ca kruddhe vai jagat tyaktvā tato gataḥ | vyatiṣṭham agnihotre ca ciram andhiraso bhayāt ||
જ્યારે તે ઋષિ મારા પર ક્રોધિત થયા, ત્યારે હું આ જગત ત્યજી ત્યાંથી ચાલ્યો ગયો. અંધિરસના ભયથી મને દીર્ઘકાળ અગ્નિહોત્રની અગ્નિમાં નિવાસ કરવો પડ્યો.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral weight attributed to a sage’s displeasure and the need for humility and expiation: when one incurs the anger of a spiritually powerful person, one should accept discipline and undertake purificatory restraint rather than respond with pride.
Arjuna recounts an earlier episode: a sage named Andhirasa became angry with him, and, frightened by the consequences, Arjuna withdrew from ordinary life and endured a prolonged stay connected with the Agnihotra fire—presented as a form of severe penance.