Shloka 46
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
शुश्रूषां परिचर्या च करोत्यविमना: सदा । सुप्रतीता विनीता च सा नारी धर्मभागिनी
śuśrūṣāṃ paricaryā ca karoty avimanāḥ sadā | supratītā vinītā ca sā nārī dharmabhāginī ||
મહેશ્વરે કહ્યું—જે સ્ત્રી અવિમનસ્ક અને પ્રસન્ન મનથી સદા સેવા-શુશ્રૂષા તથા પરિચર્યા કરે, જે પૂર્ણ વિશ્વાસી અને વિનયી હોય—તે ધર્મભાગિણી બને છે.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that steady, willing service and care within marriage—done without resentment, with trust and humility—constitute a dharmic discipline through which a woman becomes a participant in religious merit (dharma-phala).
Śrī Maheśvara is instructing on household dharma, describing the qualities and conduct by which a wife is said to attain the best fruits of dharma: constant service (śuśrūṣā), practical care (paricaryā), inner cheer, trust, and modest behavior.