Shloka 1
Śiva-darśana through Tapas and Stuti (उपमन्यु–कृष्ण संवादः)
(दाक्षिणात्य पाठके ४ श्लोक मिलाकर कुल ४३३ श्लोक हैं) मी पी नजजञन जल ि्जजऑआंडहडइ > गार्हपत्य
śrīkṛṣṇa uvāca
mūrdhnā nipatya niyatastejaḥ-saṃnicaye tataḥ |
parama-harṣam āgatya bhagavantam athābruvam ||
શ્રીકૃષ્ણ બોલ્યા—હે ભારત! ત્યારબાદ મનને વશમાં કરીને, તેજોરાશિરૂપ ભગવાન શિવને મસ્તક નમાવી પ્રણામ કર્યો. પછી પરમ હર્ષથી ભરાઈને મેં તે ભગવંતને કહ્યું।
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic devotion: true approach to the divine begins with inner restraint (niyataḥ) and outward humility (prostration). Ethical power is grounded in self-mastery and reverence, not entitlement.
Kṛṣṇa, after controlling his mind, bows and prostrates before Śiva—described as a concentrated mass of radiance—and, filled with joy, begins to speak to him, setting up the ensuing dialogue about Śiva’s grace and glory.