Shloka 27
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
देवि! इन्हीं शुभ कर्मों और आचरणोंसे शूद्र ब्राह्मणत्वको प्राप्त होता है और वैश्य क्षत्रियत्वको ।। शूद्रकर्माणि सर्वाणि यथान्यायं यथाविधि । शुश्रूषां परिचर्या च ज्येछ्ठे वर्णे प्रयत्नत:
Devi! imaiḥ śubha-karmabhiḥ ācāraṇaiś ca śūdro brāhmaṇatvaṁ prāpnoti vaiśyaś ca kṣatriyatvam. śūdra-karmāṇi sarvāṇi yathā-nyāyaṁ yathā-vidhi; śuśrūṣāṁ paricaryāṁ ca jyeṣṭhe varṇe prayatnataḥ.
મહેશ્વર બોલ્યા—“દેવી! આ જ શુભ કર્મો અને નિયમિત આચરણથી શૂદ્ર બ્રાહ્મણત્વને અને વૈશ્ય ક્ષત્રિયત્વને પ્રાપ્ત થાય છે. શૂદ્રે પોતાના સર્વ કર્તવ્યો ન્યાયાનુસાર અને વિધિપૂર્વક કરવાં; અને જ્યેષ્ઠ (ઉચ્ચ) વર્ણની શুশ્રૂષા તથા પરિચર્યામાં પ્રયત્નપૂર્વક લાગેલું રહેવું.”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that ethical conduct and properly performed duties (ācāra and karma done yathā-nyāya and yathā-vidhi) are presented as a basis for social elevation—stressing disciplined service, propriety, and diligent effort as transformative.
Maheśvara addresses Devī, explaining norms of varṇa-dharma: he describes how certain auspicious actions and correct conduct, especially diligent service and attendance to seniors, are said to lead to attaining higher varṇa-status.