Shloka 5
Adhyāya 142: Cyavana, the Devas’ Arrogance, and Vāyu’s Counsel on Protecting Brāhmaṇas
उशीनरकुमार शिवि अपने प्यारे पुत्रके प्राणोंको ब्राह्मणके लिये निछावर करके यहाँसे स्वर्गलोकमें चले गये ।।
bhīṣma uvāca | uśīnarakumāraḥ śibiḥ prāṇān priyaputrasya brāhmaṇārthe nīcchāvarīkṛtya iha tyaktvā svargalokaṃ gataḥ || pratardanaḥ kāśipatiḥ pradāya tanayaṃ svakaṃ brāhmaṇāya atulāṃ kīrtim iha ca amutra ca aśnute ||
ઉશીનરકુમાર શિબીએ બ્રાહ્મણ માટે પોતાના પ્રિય પુત્રના પ્રાણ ન્યોછાવર કરી અહીંથી સ્વર્ગલોકને પ્રસ્થાન કર્યું. એ જ રીતે કાશીપતિ પ્રતર્દને પોતાના પુત્રને બ્રાહ્મણની સેવામાં અર્પિત કર્યો; તેથી તેને આ લોકમાં અતુલ કીર્તિ મળી અને પરલોકમાં અક્ષય આનંદ ભોગવે છે.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That dāna and self-sacrifice performed for a worthy cause—here framed as service to a Brahmin—constitute high dharma, yielding both worldly renown (kīrti) and otherworldly reward (svarga/akṣaya ānanda).
Bhishma cites two exemplary kings: Śibi, who gives up even his beloved son’s life for a Brahmin and reaches heaven, and Pratardana of Kāśī, who offers his own son into a Brahmin’s service and thereby gains unmatched fame and lasting bliss after death.