Shloka 30
अध्याय १२८: शिव–उमा संवादः — तिलोत्तमा, श्मशान-मेध्यता, तथा चातुर्वर्ण्य-धर्मः
Chapter 128: Śiva–Umā Dialogue—Tilottamā, the Ritual Valence of the Śmaśāna, and the Fourfold Duty-Code
चिराभिलषितं किंचित्फलमप्राप्तमेव ते । कृतमन्यैरपह्तं तेनासि हरिण: कृश:
cirābhilaṣitaṃ kiñcit phalam aprāptam eva te | kṛtam anyair apahṛtaṃ tenāsi hariṇaḥ kṛśaḥ ||
બ્રાહ્મણે કહ્યું—જે ફળની તું લાંબા સમયથી અભિલાષા રાખી હતી, તે તને મળવાનું હતું, પરંતુ તને મળ્યું નહીં; અને તું જે સિદ્ધ કર્યું હતું તે બીજાઓએ છીનવી લીધું. તેથી, હે હરિણ, નિરાશા અને નુકસાનથી તારી કાંતિ ફીકી પડી છે અને તું કૃશ થતો જાય છે.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical pain of unjust appropriation: even when one’s efforts are real, the expected ‘fruit’ may be lost to others, producing visible suffering. It implicitly urges protection of rightful outcomes and compassion toward those harmed by loss.
A Brahmin addresses a deer, diagnosing its emaciation as the result of a long-anticipated reward not being received because others have taken away what was achieved, leaving the deer weakened and lusterless.