Shloka 61
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
जो बारह महीनोंतक सदा तेरहवें दिन हविष्यात्र भोजन करता है, उसे देवसत्रका फल प्राप्त होता है ।।
bhīṣma uvāca | yo dvādaśa māsān yāvat sadā trayodaśe dine haviṣyāśanaṁ karoti, sa devasatrasya phalaṁ prāpnoti || raktapadmodayaṁ nāma vimānaṁ sādhayen naraḥ | jātarūpaprayuktaṁ ca ratnasañcayabhūṣitam || tasmin devakanyābhiḥ paripūrṇe divyābharaṇabhūṣite mahāśobhā bhavati | tatra pavitrā sugandhiḥ sadā pravartate, tad divyaṁ vimānaṁ vāyavyāstreṇa śobhayamānam ||
ભીષ્મે કહ્યું—જે મનુષ્ય બાર મહિના સુધી સદા ત્રયોદશીના દિવસે નિયમિત હવિષ્ય-ભોજન કરે છે, તે દેવસત્રનું ફળ પામે છે. તેને ‘રક્તપદ્મોદય’ નામનું દિવ્ય વિમાન પ્રાપ્ત થાય છે—સુવર્ણથી જડિત અને રત્નસંચયથી ભૂષિત. તેમાં દેવકન્યાઓ ભરપૂર હોય છે; દિવ્ય આભૂષણોથી તે તેજસ્વી બને છે. તેમાંથી સતત પવિત્ર સુગંધ પ્રગટ થતી રહે છે અને વાયવ્યાસ્ત્રની પ્રભાથી તે વિમાન શોભાયમાન રહે છે.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady, time-bound self-restraint in diet and ritual conduct—performed with regularity over a full year—is presented as dharmic practice that yields great merit, comparable to major sacrificial rites, and culminates in exalted heavenly attainments.
Bhishma is describing the specific fruit of a vow: eating haviṣya on each thirteenth lunar day for twelve months. He then depicts the resulting reward as the attainment of a jewel-and-gold adorned celestial vimāna named Raktapadmodaya, populated by divine maidens and shining with divine splendor.