Shloka 166
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
अभिमानेन भूतानामिमां गतिमुपागतम् | आप मेरे इस पापी कुत्तेको देखिये
abhimānena bhūtānām imāṁ gatim upāgatam | paśyata me imaṁ pāpīṁ śvānam, kāntihīnaṁ śvetam durbalaṁ ca | eṣa pūrvaṁ manuṣya āsīt | sarvabhūteṣu abhimānaṁ kṛtvā asyāṁ durgatau prāptaḥ ||
ચાંડાલ બોલ્યો—“સમસ્ત પ્રાણીઓ પ્રત્યે અભિમાન રાખવાને કારણે જ તે આ હાલતમાં આવ્યો છે. મારા આ પાપી કૂતરાને જુઓ—તે કાંતિહીન, ફિક્કો અને દુર્બળ થઈ ગયો છે. એ પહેલાં મનુષ્ય હતો; પરંતુ સર્વ જીવો પ્રત્યે અભિમાન રાખવાથી આ દુર્ગતિને પામ્યો છે.”
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
Arrogance toward other beings is ethically corrosive and karmically dangerous; pride (abhimāna) leads to degradation, while humility and regard for all creatures support dharma.
A Caṇḍāla points out a weak, pale dog and explains that it was formerly a human who, due to pride toward all beings, has fallen into a miserable condition—serving as a moral example within the discourse.