Shloka 73
Śama-prāptiḥ — Gautamī–Lubdhaka–Pannaga–Mṛtyu–Kāla-saṃvāda
Restraint through the Analysis of Karma and Time
कर्मदायादवॉल्लोक: कर्मसम्बन्धलक्षण: । कर्माणि चोदयन्तीह यथान्योन्यं तथा वयम्
karmadāyādavāl loko karma-sambandha-lakṣaṇaḥ | karmāṇi codayantīha yathānyonyaṃ tathā vayam ||
કાળે કહ્યું—આ લોકમાં કર્મ જ મનુષ્યનો દાયાદ છે; પુત્ર-પૌત્રની જેમ તે તેને અનુસરે છે. સુખ-દુઃખના સંબંધનું લક્ષણ પણ કર્મ જ છે. અહીં કર્મો જેમ પરસ્પર એકબીજાને પ્રેરિત કરે છે, તેમ અમે પણ કર્મોથી જ પ્રવૃત્ત થઈએ છીએ.
काल उवाच
Educational Q&A
Karma is inseparable from a person: it follows like an heir and becomes the defining basis for one’s experience of pleasure and pain. Even cosmic forces such as Time operate in accordance with the chain of actions and their consequences.
Kāla (Time) is speaking, explaining that events in the world are driven by karma. Actions generate further actions, and the speaker emphasizes that even ‘we’ (the powers governing events) are prompted by karma’s causal order.