Shloka 23
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
नतां वध्री परिणहेच्छतचर्मा महातनुभ् | शाखिनो महतीं शाखां यां प्रगृह्दा ययौ खग:
natāṃ vadhryā pariṇahec chata-carmā mahā-tanuḥ | śākhino mahatīṃ śākhāṃ yāṃ pragṛhya yayau khagaḥ ||
મહાતનુ ગરુડ વટવૃક્ષની જે વિશાળ ડાળી ચાંચમાં દૃઢપણે પકડીને ઉડી રહ્યો હતો, તે એટલી જાડી હતી કે સો પશુઓના ચામડાંથી બનેલી દોરી પણ તેને વળી ન શકતી।
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights immense capability (strength and resolve) and suggests an ethical frame: extraordinary power is meaningful when directed toward a rightful aim and tempered by discernment rather than mere display.
Kaśyapa describes a mighty bird (understood as Garuḍa in context) flying away while gripping an enormous tree-branch—so thick that even a rope made from a hundred hides could not wrap around it—emphasizing the bird’s superhuman strength.