Shloka 41
अभीतीौ युधि दुर्धर्षा तस्थतु: सज्जकार्मुकौ । उस महासंग्राममें प्रलयकालके समान रूपवाले तथा प्राणियोंको मोहमें डाल देनेवाले अद्भुत अपशकुन दिखायी देने लगे। देवताओंसहित इन्द्रको रोषमें भरा देख अपनी महिमासे च्युत न होनेवाले निर्भय तथा दुर्धर्ष वीर श्रीकृष्ण और अर्जुन धनुष तानकर युद्धके लिये खड़े हो गये || ३९-४० $ ।। आगच्छतस्ततो देवानुभौ युद्धविशारदौ
abhītau yudhi durdharṣā tasthatuḥ sajja-kārmukau | āgacchatas tato devān ubhau yuddha-viśāradau ||
વૈશંપાયન બોલ્યા: યુદ્ધમાં નિર્ભય અને દુર્ધર્ષ એવા તે બંને ધનુષ્ય ચઢાવી ઊભા રહ્યા. પછી દેવતાઓ નજીક આવતાં, યુદ્ધવિશારદ તે બંને—શ્રીકૃષ્ણ અને અર્જુન—અડગપણે સમર માટે તૈયાર રહ્યા।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Steadfastness in dharma: even when the world seems shaken by ominous signs and divine anger, the righteous warrior maintains composure, preparedness, and courage, acting without being overwhelmed by fear or confusion.
As the gods draw near and the battlefield is charged with dreadful portents, two formidable figures—Kṛṣṇa and Arjuna—stand firm with bows strung, ready to meet the coming conflict without fear.