Shloka 77
Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
भीष्म उवाच अपज्यं क्रियतां चापं साध्वस्त्रं प्रतिपादय । भुड्क्ष्य भोगान् भृशं प्रीत: पूज्यमान: कुरुक्षये
bhīṣma uvāca | apajyaṁ kriyatāṁ cāpaṁ sādhv astraṁ pratipādaya | bhokṣyase bhogān bhṛśaṁ prītaḥ pūjyamānaḥ kuru-kṣaye ||
ભીષ્મ બોલ્યા—હે વિપ્રવર! ધનુષ્યની દોરી ઉતારી તેને અલગ રાખો. અહીં રહી રાજકુમારોને ધનુર્વેદ તથા ઉત્તમ અસ્ત્ર-શસ્ત્રોની યોગ્ય શિક્ષા આપો. કુરુગૃહમાં સદા પૂજિત રહી, પરમ પ્રસન્નતાથી મનગમતા ભોગોનો ઉપભોગ કરો.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights royal dharma expressed through respectful patronage: a ruler/elder honours a learned brahmin and requests him to transmit specialized knowledge (dhanurveda and astravidyā) for the welfare and preparedness of the Kuru princes, offering security and dignified enjoyment in return.
Bhishma addresses a brahmin warrior-teacher, asking him to put aside hostility (symbolized by unstringing the bow) and remain in the Kuru household as an honoured instructor, teaching the princes the proper use of weapons and missiles.