Shloka 50
Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
अलभद् गौतमी पुत्रमश्चत्थामानमौरसम् । भीमविक्रमकर्माणमादित्यसमतेजसम्
alabhad gautamī putram aśvatthāmānam aurasam | bhīmavikramakarmāṇam ādityasamatejasam ||
વૈશંપાયન બોલ્યા—ગૌતમી (કૃપી)એ મારાથી પોતાનો ઔરસ પુત્ર અશ્વત્થામા પ્રાપ્ત કર્યો; તે સૂર્ય સમાન તેજસ્વી અને ભયંકર પરાક્રમકર્મવાળો હતો.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic importance of legitimate lineage (aurasa-putra) and signals that extraordinary martial brilliance can be both a blessing to a family line and a source of grave consequences in the wider moral order of the epic.
Vaiśampāyana reports that Gautamī/Kṛpī receives her own son, Aśvatthāmā, described as sun-like in radiance and formidable in valor—introducing his exceptional nature within the unfolding Kuru genealogy and future conflicts.