Shloka 24
Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
वीटां च मुद्रिकां चैव हाहमेतदपि द्वयम् । उद्धरेयमिषीकाभिशर्भोजन मे प्रदीयताम्,“देखो, मैं तुम्हारी गुल्ली और अपनी इस आअँगूठी दोनोंको सींकोंसे निकाल सकता हूँ। तुमलोग मेरी जीविकाकी व्यवस्था करो”
vīṭāṃ ca mudrikāṃ caiva hāham etad api dvayam | uddhareyam iṣīkābhir arbhajana me pradīyatām ||
“જોવો! હું તમારી ગોળી અને મારી આ અંગૂઠી—આ બન્નેને પણ માત્ર પાતળી સળિયાં/સીંકો વડે બહાર કાઢી શકું છું. તમે મારા ભરણપોષણની વ્યવસ્થા કરો.”
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Competence and honest demonstration of one’s ability can be a legitimate means to seek sustenance; the request for support is framed without coercion, aligning livelihood with ethical conduct.
The speaker draws attention to a feat—extracting a pellet and a ring using thin reeds—and then asks the onlookers to provide food or maintenance, linking the display of skill to a practical request for livelihood.