Shloka 16
Ādi Parva 117 — Pāṇḍu’s Obsequies, Escort of the Pāṇḍavas, and Reception at Nāgasāhvaya
Hastināpura
सर्वे त्वतिरथा: शूरा: सर्वे युद्धविशारदा: । सर्वे वेदविदश्नैव सर्वे सर्वास्त्रकोविदा:
sarve tv atirathāḥ śūrāḥ sarve yuddhaviśāradāḥ | sarve vedavidaś caiva sarve sarvāstrakovidāḥ ||
વૈશંપાયન બોલ્યા—તેઓ બધા અતિરથ, શૂર અને પરાક્રમી હતા; બધા યુદ્ધવિદ્યામાં નિપુણ હતા; બધા વેદોના જ્ઞાતા હતા; અને બધા સર્વ પ્રકારની અસ્ત્રવિદ્યામાં કોશલ હતા.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights comprehensive excellence—heroism, tactical expertise, Vedic learning, and weapon-mastery—while implicitly reminding that such capacities intensify moral responsibility: the more capable and learned one is, the more consequential one’s choices in conflict become.
Vaiśampāyana is describing a group of warriors (contextually, those being spoken of in this section) as uniformly elite: all are great champions, trained in warfare, learned in the Vedas, and adept with every kind of weapon.