Shloka 69
Shivamurti–Pratishtha Phala: Shivalaya-Nirmana, Kshetra-Mahatmya, Tirtha-Snana, and Mandala-Vidhi
तथा मारकतैश्चैव सौवर्णै राजतैस् तथा तद्वर्णैर् लौकिकैश्चैव चूर्णैर्वित्तविवर्जितैः
tathā mārakataiścaiva sauvarṇai rājatais tathā tadvarṇair laukikaiścaiva cūrṇairvittavivarjitaiḥ
એ જ રીતે મરકત, સુવર્ણ, રજત તથા એ જ વર્ણના સામાન્ય ચૂર્ણોથી પણ—વિશેષ કરીને ધનવિહોણો ભક્ત—ભક્તિપૂર્વક લિંગપૂજા કરી શકે છે; કારણ કે પશુપતિ પ્રભુને દ્રવ્ય નહીં, શુદ્ધ શિવભક્તિ જ પરમ અર્પણ છે।
Suta Goswami
FAQs
It authorizes both precious and simple substitutes (same-colored powders), teaching that Liṅga-pūjā is accessible to all; the intent of devotion matters more than costly materials.
Śiva as Pati is not constrained by material opulence; He receives the bhāva (inner disposition) of the paśu (individual soul), loosening pāśa (bondage) through sincere worship rather than expense.
A practical pūjā-vidhi principle: use permissible dravyas or their simple color-equivalents; it supports the Pāśupata emphasis on inner offering (bhakti and niyama) alongside external ritual.