Shloka 128

वासिष्ठकथनम् (आदित्य–सोमवंशवर्णनम् तथा रुद्रसहस्रनाम-प्रशंसा)

Devanagari script

नीरस्तीर्थश् च भीमश् च सर्वकर्मा गुणोद्वहः पद्मगर्भो महागर्भश् चन्द्रवक्त्रो नभो ऽनघः

Transliteration

nīrastīrthaś ca bhīmaś ca sarvakarmā guṇodvahaḥ padmagarbho mahāgarbhaś candravaktro nabho 'naghaḥ

Translation

એ જ નીરસ્તીર્થ—જેનાં પાવનત્વને કોઈ એક તીર્થમાં બાંધી શકાય નહીં; એ જ ભીમ, ભય-ભક્તિ જગાવનાર પ્રભુ. એ જ સર્વકર્મા—સર્વ કર્મોના કર્તા અને અંતર્યામી નિયંતા; ગુણોદ્વહ—ગુણોના ધારક તથા ગુણાતીત આધાર. એ જ પદ્મગર્ભ—પ્રગટ વ્યવસ્થાનો સ્ત્રોત; મહાગર્ભ—સર્વ લોકનો વિશાળ ગર્ભ; ચન્દ્રવક્ત્ર—ચન્દ્ર સમ શીતળ મુખ; અને નભઃ—સર્વવ્યાપી આકાશ; અનઘ—કર્મમલ રહિત પરમ પતિ.

Speaker

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya; Sahasranama portion)

Characters & Entities

• Shiva

FAQs

What is the importance of this verse in the context of Linga worship?

It presents Shiva as Nīrastīrtha—the sanctity behind all sacred places—supporting the Linga as a universal focus of purification, not restricted to geography, while affirming Him as the stainless Pati (Anagha).

How does this verse describe the nature of Shiva (Shiva-tattva)?

Shiva is shown as both immanent and transcendent: He bears the guṇas and governs all karma (Sarvakarmā, Guṇodvaha) yet remains untouched by impurity (Anagha), indicating the Siddhāntic Pati who liberates the pashu from pāśa.

What ritualistic or Yogic practice is highlighted here?

Sahasranāma-japa with dhyāna on Shiva as all-pervading space (Nabhaḥ) and sinless consciousness (Anagha) is implied—used in Linga-pūjā and Pāśupata-oriented contemplation to loosen pāśa (bondage).