Adhyaya 14

Verse 1

सूत उवाच ततस्तस्मिन्गते कल्पे पीतवर्णे स्वयंभुवः पुनरन्यः प्रवृत्तस्तु कल्पो नाम्नासितस्तु सः

સૂત બોલ્યા—સ્વયંભૂ બ્રહ્માના સુવર્ણવર્ણથી ચિહ્નિત તે કલ્પ પસાર થયા પછી, ફરી એક બીજો કલ્પ પ્રવર્ત્યો; તે એક વિશેષ નામથી ઓળખાયો.

Verse 2

एकार्णवे तदा वृत्ते दिव्ये वर्षसहस्रके स्रष्टुकामः प्रजा ब्रह्मा चिन्तयामास दुःखितः

જ્યારે બધું એક જ મહાસાગર બની ગયું અને એક હજાર દિવ્ય વર્ષો વીતી ગયા, ત્યારે પ્રજાની સૃષ્ટિ કરવાની ઇચ્છાથી બ્રહ્મા દુઃખિત થઈ વિચારી રહ્યા।

Verse 3

तस्य चिन्तयमानस्य पुत्रकामस्य वै प्रभोः कृष्णः समभवद्वर्णो ध्यायतः परमेष्ठिनः

પુત્રની ઇચ્છાથી ચિંતન કરતા તે પ્રભુ પરમેષ્ઠી (બ્રહ્મા) ધ્યાનમાં લીન હતા ત્યારે તેમામાં કૃષ્ણવર્ણ પ્રગટ થયો.

Verse 4

अथापश्यन्महातेजाः प्रादुर्भूतं कुमारकम् कृष्णवर्णं महावीर्यं दीप्यमानं स्वतेजसा

ત્યારે મહાતેજસ્વીએ પ્રાદુર્ભૂત દિવ્ય કુમારને જોયો—કૃષ્ણવર્ણ, મહાવીર્યવાન, પોતાના તેજથી જ દીપ્તિમાન।

Verse 5

कृष्णांबरधरोष्णीषं कृष्णयज्ञोपवीतिनम् कृष्णेन मौलिना युक्तं कृष्णस्रगनुलेपनम्

તે કૃષ્ણાંબર અને કૃષ્ણ ઉષ્ણીષ ધારણ કરતો, કૃષ્ણ યજ્ઞોપવીતથી યુક્ત; કૃષ્ણ મૌલિ, કૃષ્ણ સ્રગ અને કૃષ્ણ અનુલેપનથી અલંકૃત હતો।

Verse 6

स तं दृष्ट्वा महात्मानम् अघोरं घोरविक्रमम् ववन्दे देवदेवेशम् अद्भुतं कृष्णपिङ्गलम्

તે મહાત્માને જોઈ—સ્વરૂપે અઘોર, પરાક્રમે ઘોર—તે દેવદેવેશ, અદ્ભુત કૃષ્ણપિંગળ પ્રભુને વંદન કર્યું।

Verse 7

प्राणायामपरः श्रीमान् हृदि कृत्वा महेश्वरम् मनसा ध्यानुयुक्तेन प्रपन्नस्तु तमीश्वरम्

પ્રાણાયામમાં તત્પર તે શ્રીમાને હૃદયમાં મહેશ્વરને સ્થાપ્યા; ધ્યાનયુક્ત મનથી તેણે તે ઈશ્વરની શરણ લીધી।

Verse 8

अघोरं तु ततो ब्रह्मा ब्रह्मरूपं व्यचिन्तयत् तथा वै ध्यायमानस्य ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

ત્યારે બ્રહ્માએ અઘોર તત્ત્વને બ્રહ્મરૂપ માનીને ચિંતન કર્યું; આ રીતે ધ્યાનમગ્ન પરમેષ્ઠી બ્રહ્મા તે પરમ સત્યમાં સ્થિત રહ્યો।

Verse 9

प्रददौ दर्शनं देवो ह्य् अघोरो घोरविक्रमः अथास्य पार्श्वतः कृष्णाः कृष्णस्रगनुलेपनाः

ત્યારે અઘોર, ઘોર પરાક્રમી દેવએ પોતાનું દર્શન આપ્યું. અને તેમના બંને પાર्श્વે કૃષ્ણવર્ણ દિવ્ય શક્તિઓ પ્રગટ થઈ—કૃષ્ણમાળાથી શોભિત અને કૃષ્ણ અનુલેપનથી લિપ્ત।

Verse 10

चत्वारस्तु महात्मानः संबभूवुः कुमारकाः कृष्णः कृष्णशिखश्चैव कृष्णास्यः कृष्णवस्त्रधृक्

પછી ચાર મહાત્મા કુમારો પ્રગટ થયા—એક કૃષ્ણવર્ણ, એક કૃષ્ણશિખાધારી, એક કૃષ્ણમુખ, અને એક કૃષ્ણવસ્ત્રધારી।

Verse 11

ततो वर्षसहस्रं तु योगतः परमेश्वरम् उपासित्वा महायोगं शिष्येभ्यः प्रददुः पुनः

પછી તેમણે યોગ દ્વારા પરમેશ્વરની સહસ્ર વર્ષ ઉપાસના કરી; મહાયોગ પ્રાપ્ત કરીને તેને ફરી શિષ્યોને અર્પણ કર્યો।

Verse 12

योगेन योगसम्पन्नाः प्रविश्य मनसा शिवम् अमलं निर्गुणं स्थानं प्रविष्टा विश्वमीश्वरम्

યોગથી યોગસંપન્ન બની તેમણે મન દ્વારા શિવમાં પ્રવેશ કર્યો; તે નિર્મળ, નિર્ગુણ સ્થાને પ્રવેશીને તેઓ વિશ્વના ઈશ્વરમાં લીન થયા।

Verse 13

एवमेतेन योगेन ये ऽपि चान्ये मनीषिणः चिन्तयन्ति महादेवं गन्तारो रुद्रमव्ययम्

આ જ યોગ દ્વારા અન્ય મનીષીઓ પણ મહાદેવનું ચિંતન કરે છે; અને તે ચિંતનથી તેઓ અવ્યય રુદ્ર—પરમ પતિ—ને પ્રાપ્ત કરે છે।