Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 26
Bhagīratha Brings Gaṅgā; Saudāsa’s Curse; Khaṭvāṅga’s Instant Renunciation
क्षुधार्तो जगृहे विप्रं तत्पत्न्याहाकृतार्थवत् । न भवान् राक्षस: साक्षादिक्ष्वाकूणां महारथ: ॥ २६ ॥ मदयन्त्या: पतिर्वीर नाधर्मं कर्तुमर्हसि । देहि मेऽपत्यकामाया अकृतार्थं पतिं द्विजम् ॥ २७ ॥
kṣudhārto jagṛhe vipraṁ tat-patny āhākṛtārthavat na bhavān rākṣasaḥ sākṣād ikṣvākūṇāṁ mahā-rathaḥ
રાક્ષસી ભાવના પ્રભાવથી અને ભારે ભૂખથી પીડિત સૌદાસે તે બ્રાહ્મણને પકડી લીધો. ત્યારે બ્રાહ્મણની દીન પત્ની બોલી—હે વીર, તમે ખરેખર નરભક્ષક નથી; તમે ઇક્ષ્વાકુ વંશના મહારથી, મદયંતીના પતિ છો. આવો અધર્મ કરવો તમને શોભતો નથી. મને પુત્રની ઇચ્છા છે; તેથી જે બ્રાહ્મણ પતિએ હજી મને ગર્ભવતી નથી કરી, તેને કૃપા કરીને પાછો આપો.
FAQs
This verse shows that distress like hunger does not justify adharmic acts; the wife appeals to the assailant’s noble lineage to awaken restraint and righteous conduct.
She uses moral persuasion—reminding him that such cruelty is unworthy of a noble kṣatriya—so he will release the brāhmaṇa and act according to dharma.
When pressured by need or emotion, remember your values and identity; choose integrity over impulse, and avoid harming others for short-term relief.