Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 16
The Kuru Line, Bhīṣma and Vyāsa; Pāṇḍavas, Parīkṣit, and Future Kings
Chandravaṁśa Continuation
एवमुक्तो द्विजैर्ज्येष्ठं छन्दयामास सोऽब्रवीत् । तन्मन्त्रिप्रहितैर्विप्रैर्वेदाद् विभ्रंशितो गिरा ॥ १६ ॥ वेदवादातिवादान् वै तदा देवो ववर्ष ह । देवापिर्योगमास्थाय कलापग्राममाश्रित: ॥ १७ ॥
evam ukto dvijair jyeṣṭhaṁ chandayām āsa so ’bravīt tan-mantri-prahitair viprair vedād vibhraṁśito girā
બ્રાહ્મણોએ એમ કહ્યે પછી શાંતનુ વનમાં જઈ પોતાના જ્યેષ્ઠ ભાઈ દેવાપિને રાજ્ય સ્વીકારવા વિનંતી કરવા લાગ્યો. પરંતુ અગાઉ શાંતનુના મંત્રી અશ્વવારાએ કેટલાક બ્રાહ્મણોને પ્રેરિત કરીને દેવાપિને વેદવિધિઓનું ઉલ્લંઘન કરાવ્યું હતું; તેથી દેવાપિ વેદમાર્ગથી ભ્રષ્ટ થઈ વેદની નિંદા કરીને પતિત થયો અને રાજ્ય સ્વીકાર્યું નહીં. ત્યારે શાંતનુ ફરી રાજા બન્યો અને ઇન્દ્ર પ્રસન્ન થઈ વરસાદ વરસાવ્યો. પછી દેવાપિ યોગમાર્ગ અપનાવી મન-ઇન્દ્રિય સંયમ માટે કલાપગ્રામ નામના ગામે ગયો અને આજે પણ ત્યાં જ વસે છે।
FAQs
This verse indicates that when one is diverted from Vedic authority—especially by misguided counsel—one’s speech and judgment become distorted, leading to non-Vedic conclusions.
In the narrative, brāhmaṇas—sent under ministerial influence—became instruments in redirecting the younger from Vedic alignment, showing how even religious authority can be misused when guided by politics.
Choose guidance rooted in śāstra and integrity; avoid echo-chambers and self-interested advisors that gradually normalize compromise of core principles.