Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 12
Dynasty of Kṣatravṛddha: Kāśi Kings, Dhanvantari, Rajī’s Sons, and the Transition to Nahuṣa
तत: शान्तरजो जज्ञे कृतकृत्य: स आत्मवान् । रजे: पञ्चशतान्यासन् पुत्राणाममितौजसाम् ॥ १२ ॥
tataḥ śāntarajo jajñe kṛta-kṛtyaḥ sa ātmavān rajeḥ pañca-śatāny āsan putrāṇām amitaujasām
ચિત્રકૃતમાંથી શાન્તરાજ નામે પુત્ર થયો; તે કૃતકૃત્ય અને આત્મવાન હતો. સર્વ વૈદિક કર્મો પૂર્ણ કર્યાં હોવાથી તેણે સંતાન ઉત્પન્ન ન કર્યું. પરંતુ રજીના પાંચસો પુત્રો હતા, બધા અપરિમિત તેજવાળા.
FAQs
Śāntaraja is presented as a descendant in the royal lineage, described here as ātmavān (self-controlled) and kṛtakṛtya (having fulfilled his duties).
This verse states that Raji had five hundred sons, all described as amita-ojasām—possessing immense strength and valor.
It points to living with discipline and inner mastery (ātmavān) while completing one’s responsibilities with integrity (kṛtakṛtya), rather than chasing endless dissatisfaction.