Shloka 42
Kṛṣṇa Enters Mathurā: City Splendor, Devotees’ Reception, and the Washerman’s Fate
तस्य प्रसन्नो भगवान् प्रादात्सारूप्यमात्मन: । श्रियं च परमां लोके बलैश्वर्यस्मृतीन्द्रियम् ॥ ४२ ॥
tasya prasanno bhagavān prādāt sārūpyam ātmanaḥ śriyaṁ ca paramāṁ loke balaiśvarya-smṛtīndriyam
તે વણકર પર ભગવાન પ્રસન્ન થયા અને તેને વર આપ્યો કે દેહત્યાગ પછી તે ભગવાન સમાન રૂપવાળી મુક્તિ (સારૂપ્ય) પ્રાપ્ત કરશે; અને આ લોકમાં તેને પરમ શ્રી, બળ, ઐશ્વર્ય, પ્રભાવ, સ્મૃતિ તથા ઇન્દ્રિય-તેજ મળશે।
FAQs
This verse shows that when Kṛṣṇa is pleased by sincere bhakti, He can grant extraordinary benedictions—material excellence (strength, prosperity, sharp senses) and even a spiritual gift like sārūpya, a form resembling His own.
In the narrative, Sudāmā offered fragrant garlands and wholehearted service to Kṛṣṇa and Balarāma; pleased by that loving devotion, Kṛṣṇa reciprocated by granting him elevated prosperity and a divine, Lord-like form.
Offer your skills and resources in a spirit of devotion—without bargaining—and trust that sincere service brings inner strength, clarity of mind, and lasting upliftment by divine grace.