Shloka 7
Kāliya-damana: Kṛṣṇa Subdues the Serpent and Purifies the Yamunā
सर्पह्रद: पुरुषसारनिपातवेग- सङ्क्षोभितोरगविषोच्छ्वसिताम्बुराशि: । पर्यक्प्लुतो विषकषायबिभीषणोर्मि- र्धावन् धनु:शतमनन्तबलस्य किं तत् ॥ ७ ॥
sarpa-hradaḥ puruṣa-sāra-nipāta-vega- saṅkṣobhitoraga-viṣocchvasitāmbu-rāśiḥ paryak pluto viṣa-kaṣāya-bibhīṣaṇormir dhāvan dhanuḥ-śatam ananta-balasya kiṁ tat
અનંતબળ ભગવાન જ્યારે સર્પહ્રદમાં ઉતર્યા, ત્યારે ત્યાંના નાગો અત્યંત ક્ષુબ્ધ થઈ ગયા અને વિષભર્યા શ્વાસોથી જળરાશિને વધુ દૂષિત કરવા લાગ્યા. પ્રભુના પ્રવેશના વેગથી હ્રદ ચારેય તરફથી ઊભરાઈ ગયું અને વિષકષાયથી ભયંકર તરંગો ધનુષ્ય-લંબાઈ સો સુધીની ભૂમિને છલકાવી ગયા. અનંતશક્તિ ધરાવતા પ્રભુ માટે આ આશ્ચર્ય નથી.
FAQs
This verse describes the serpent lake erupting with poison-colored, terrifying waves, yet declares such danger insignificant before the Lord’s infinite strength—showing Kṛṣṇa’s complete mastery over deadly forces.
Because the waters were saturated by the snakes’ poisonous breath; when Kṛṣṇa entered, the lake churned and overflowed with venom-hued waves, emphasizing the peril He neutralizes in His līlā.
When overwhelmed by ‘poisonous’ situations—fear, toxic influence, or crisis—remembering the Lord’s ananta-bala inspires faith and steadiness: dangers may surge, but they are not ultimate for one who takes shelter of Kṛṣṇa.