Previous Verse
Next Verse

Shloka 18

पौण्ड्रक-वधः, कृत्या-प्रशमनम्, वाराणसी-दाहः

किरीटकुण्डलधरं पीतवासःसमन्वितम् दृष्ट्वा तं भावगम्भीरं जहास गरुडध्वजः

kirīṭakuṇḍaladharaṃ pītavāsaḥsamanvitam dṛṣṭvā taṃ bhāvagambhīraṃ jahāsa garuḍadhvajaḥ

Le voyant—paré de couronne et de boucles d’oreilles, vêtu de jaune et profond dans sa majesté intérieure—Garuḍadhvaja, le Seigneur au drapeau de Garuḍa, sourit.

kirīṭa-kuṇḍala-dharamwearing crown and earrings
kirīṭa-kuṇḍala-dharam:
Karma (Object qualifier/कर्म-विशेषण)
TypeAdjective
Rootkirīṭa (प्रातिपदिक) + kuṇḍala (प्रातिपदिक) + dhara (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; द्वन्द्व (itaretara) + तत्पुरुष sense: 'किरीटं च कुण्डले च धरति' = wearing crown and earrings
pīta-vāsaḥ-samanvitamclad in yellow garments
pīta-vāsaḥ-samanvitam:
Karma (Object qualifier/कर्म-विशेषण)
TypeAdjective
Rootpīta (प्रातिपदिक) + vāsaḥ (प्रातिपदिक) + samanvita (कृदन्त/प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; तत्पुरुष: 'पीतेन वाससा समन्वितः' = clad in yellow garments
dṛṣṭvāhaving seen
dṛṣṭvā:
Purvakala (Prior action/पूर्वकाल)
TypeVerb
Rootdṛś (धातु) → dṛṣṭvā (क्त्वा)
Formक्त्वा-प्रत्यय (absolutive/gerund): 'having seen'
tamhim
tam:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Roottad (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन
bhāva-gambhīramgrave in expression
bhāva-gambhīram:
Karma (Object qualifier/कर्म-विशेषण)
TypeAdjective
Rootbhāva (प्रातिपदिक) + gambhīra (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; तत्पुरुष: 'भावेन गम्भीरः' = grave/solemn in demeanor
jahāsalaughed
jahāsa:
Kriya (Action/क्रिया)
TypeVerb
Roothas (धातु)
Formलिट् (Perfect), प्रथमपुरुष, एकवचन; परस्मैपद: 'laughed'
garuḍa-dhvajaḥthe one with Garuḍa as his banner
garuḍa-dhvajaḥ:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootgaruḍa (प्रातिपदिक) + dhvaja (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; बहुव्रीहि: 'गरुडः ध्वजः यस्य' = he whose banner is Garuḍa (Vishnu/Krishna)

Sage Parāśara (narrating to Maitreya)

V
Vishnu
G
Garuḍa
K
Krishna (as Garuḍadhvaja)

FAQs

“Garuḍadhvaja” identifies the Supreme Lord as the one whose standard bears Garuḍa, marking Him as Vishnu (and, in Krishna narratives, Krishna as Vishnu’s own Supreme form) and emphasizing His sovereignty and divine presence.

By highlighting the Lord’s regal ornaments and pītāmbara along with His “bhāva-gambhīra” (profound inner majesty), Parāśara conveys that divinity is recognized both in auspicious form and in the depth of transcendent being.

The smile signals effortless supremacy and compassionate assurance—an expression of the Lord’s mastery over events while remaining graciously accessible to devotees within the narrative world.