Verse 12
Mundaka
परीक्ष्य लोकान् कर्मचितान् ब्राह्मणो निर्वेदमायान्नास्त्यकृतः कृतेन ।
तद्विज्ञानार्थं स गुरुमेवाभिगच्छेत् समित्पाणिः श्रोत्रियं ब्रह्मनिष्ठम् ॥१२॥
परीक्ष्य । लोकान् । कर्म-चितान् । ब्राह्मणः । निर्वेदम् । आयात् । न । अस्ति । अकृतः । कृतेन ।
तत्-विज्ञान-अर्थम् । सः । गुरुम् । एव । अभिगच्छेत् । समित्-पाणिः । श्रोत्रियम् । ब्रह्म-निष्ठम् ॥१२॥
parīkṣya lokān karmacitān brāhmaṇo nirvedam āyān nāsty akṛtaḥ kṛtena |
tadvijñānārthaṃ sa gurum evābhigacchet samitpāṇiḥ śrotriyaṃ brahmaniṣṭham ||12||
Après avoir examiné les mondes acquis par l’action, le brāhmaṇa (chercheur) doit parvenir au détachement : l’Incréé, le Non-fait (akṛta), ne s’obtient pas par ce qui est fait (kṛta). Pour connaître Cela, qu’il s’approche d’un maître seul, le bois du rite en main—un connaisseur de la tradition (śrotriya) et établi en Brahman (brahmaniṣṭha).
Having examined the worlds attained through action, the brāhmaṇa (seeker) should arrive at dispassion: the unmade (akṛta) is not (attained) by what is made/done (kṛta). For the sake of knowing That, he should approach a teacher alone, with fuel in hand—one who is learned in the tradition (śrotriya) and established in Brahman (brahmaniṣṭha).