ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रं वस्त्रापथं पुनः । यत्प्रभासस्य सर्वस्वं क्षेत्रं नाभिः प्रियं मम
īśvara uvāca | tato gacchenmahādevi kṣetraṃ vastrāpathaṃ punaḥ | yatprabhāsasya sarvasvaṃ kṣetraṃ nābhiḥ priyaṃ mama
Īśvara dit : «Alors, ô Grande Déesse, qu’on se rende de nouveau au kṣetra sacré nommé Vastrāpatha : le cœur et le trésor de Prabhāsa, qui m’est cher comme mon propre nombril (centre)».
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: Śiva (Īśvara) addresses Devī with a guiding gesture toward a luminous map-like vision of Prabhāsa, with Vastrāpatha glowing at the center like a navel-lotus.
Pilgrimage is framed as moving toward the spiritual ‘center’—a kṣetra especially beloved to Śiva and therefore supremely meritorious.
Vastrāpatha Kṣetra, presented as the core sanctuary within the broader Prabhāsa region.
A direct instruction to go (gacchet) on pilgrimage to Vastrāpatha Kṣetra.