The Procedure for Offering Piṇḍa (Funerary Rice-balls) — Gayā-māhātmya
तृप्यंतु पितरः सर्वे मातृमातामहादयः । श्राद्धे सपिंडकं कुर्यात्स्वसूत्रोक्त विधानतः ॥ ७० ॥
tṛpyaṃtu pitaraḥ sarve mātṛmātāmahādayaḥ | śrāddhe sapiṃḍakaṃ kuryātsvasūtrokta vidhānataḥ || 70 ||
Que tous les Pitṛ soient comblés, avec le grand-père maternel et les autres ancêtres du côté maternel. Lors du śrāddha, qu’on accomplisse le rite de sapiṇḍīkaraṇa selon la procédure énoncée dans son propre Sūtra (Gṛhya/Dharma).
Narada (teaching in a dharma-ritual context)
Vrata: none
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: shanta
It emphasizes that śrāddha is meant to bring satisfaction (tṛpti) to all ancestors, explicitly including the maternal line, and that correct rite-performance sustains ancestral welfare and familial continuity.
While primarily ritual (karma-kāṇḍa), it supports bhakti culture by framing duty-bound offerings as reverent service; honoring Pitṛs through śāstric procedure is aligned with dhārmic devotion and gratitude.
Kalpa (ritual procedure) is central: the verse instructs following one’s own Gṛhya/Dharma Sūtra for sapiṇḍīkaraṇa, reflecting the Vedāṅga focus on precise, tradition-specific ritual rules.