HomeMatsya PuranaAdh. 154Shloka 175
Previous Verse
Next Verse

Matsya Purana — The Strategy to Defeat Tāraka: Pārvatī’s Birth, Shloka 175

इत्युक्त्वा विरतः शैलो महादुःखविचारणात् श्रुत्वैतदखिलं तस्माच् छैलराजमुखाम्बुजात् स्मितपूर्वमुवाचेदं नारदो देवचोदितः //

ityuktvā virataḥ śailo mahāduḥkhavicāraṇāt śrutvaitadakhilaṃ tasmāc chailarājamukhāmbujāt smitapūrvamuvācedaṃ nārado devacoditaḥ //

Ayant ainsi parlé, la Montagne cessa de méditer sur la grande affliction. Puis, après avoir tout entendu de la bouche pareille au lotus du roi des montagnes, Nārada—poussé par les dieux—sourit d’abord et prononça ces paroles.

iti-uktvāhaving thus spoken
iti-uktvā:
virataḥceased, desisted
virataḥ:
śailaḥthe mountain
śailaḥ:
mahā-duḥkha-vicāraṇātfrom pondering over great grief
mahā-duḥkha-vicāraṇāt:
śrutvāhaving heard
śrutvā:
etat-akhilamall of this entirely
etat-akhilam:
tasmātfrom him/thereupon
tasmāt:
śaila-rājaking of mountains
śaila-rāja:
mukha-ambujātfrom the lotus-like mouth
mukha-ambujāt:
smita-pūrvamwith a prior smile, smiling first
smita-pūrvam:
uvācasaid, spoke
uvāca:
idamthis (speech)
idam:
nāradaḥNārada
nāradaḥ:
deva-coditaḥurged/impelled by the gods.
deva-coditaḥ:
Narrator (Purāṇic narrator describing the scene); Nārada is introduced as the next speaker
NāradaŚailarāja (King of Mountains)Devas (gods)
DialogueNaradaPuranic narrativeDharma discourseSorrow and counsel

FAQs

This verse does not describe pralaya directly; it is a transition verse that frames a teaching moment—after grief is expressed, Nārada is prompted by the gods to speak, preparing the ground for doctrinal instruction.

Indirectly, it models a dharmic pattern: when overwhelmed by sorrow or crisis, one should pause unproductive lamentation and seek (or accept) guidance from a wise counselor like Nārada—an approach applicable to rulers and householders facing difficult decisions.

No Vāstu/temple-building or ritual procedure is stated in this verse; it functions as narrative scaffolding introducing Nārada’s forthcoming instruction.