पुनर् भोजनमध्वानं यानमायासमैथुनम् श्राद्धकृच्छ्राद्धभुक्चैव सर्वमेतद्विवर्जयेत् //
punar bhojanamadhvānaṃ yānamāyāsamaithunam śrāddhakṛcchrāddhabhukcaiva sarvametadvivarjayet //
Il faut éviter tout ce qui suit : manger une seconde fois, entreprendre un long voyage, monter en véhicule ou se déplacer ainsi, fournir un effort épuisant, avoir des rapports sexuels, pratiquer une austérité kṛcchra liée au Śrāddha, et manger la nourriture offerte lors d’un Śrāddha.
This verse does not address pralaya; it focuses on personal discipline and purity rules connected with Śrāddha (ancestral rites).
It gives ācāra (conduct) restrictions—avoiding repeat eating, travel, exertion, and sexual activity—so a householder (and by extension a ruler observing dharma) maintains ritual purity and mental steadiness when connected with Śrāddha observances.
The significance is ritual: it lists actions to be avoided in connection with Śrāddha, emphasizing restraint and purity; it has no direct Vāstu or temple-architecture instruction.